เกมเปิดฤดูกาลพรีเมียร์ ลีก 2017-18 ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะอันหมดจดเหนือเวสต์แฮมไปถึง 4-0 ที่สนามโอลด์ แทรฟฟอร์ดเมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

อันที่จริงเชื่อว่าเหล่าสาวกของ “ปีศาจแดง” น่าจะหวังใจให้ทีมรักเก็บ 3 แต้มแรกให้ได้ก็เพียงพอ รวมทั้งลุ้นให้โลเมอู ลูกากูยิงให้ได้เหมือนชาวบ้านเขาเพื่อกันการโดนล้อ(ฮา) แต่ผลลัพธ์เกินคาด เพราะพวกเขาเล่นกันได้อย่างไร้ที่ติ อัดไป 4 ตุง แถม “พี่รอม” ยังเหมาคนเดียว 2 ลูกด้วย อิอิ

นี่น่าจะเป็นเกมที่แมนฯยูไนเต็ดเล่นได้ดีที่สุดเกมนึงภายใต้การนำทัพของโจเซ่ มูริญโญ่ เพราะตลอด 90 นาทีนั้น นอกจากจังหวะเปิดเกมรุกที่ทำกันได้ดี เกมรับก็ไม่เปิดช่องโหว่ให้ทาง “ขุนค้อน” ได้มีโอกาสง้างเท้าสับไกอะไรสักเท่าไหร่

ที่ผมรู้สึกตื่นตาตื่นใจที่สุดในเกมนี้ก็น่าจะเป็นเรื่องสปีดของเกมที่ไม่ติดช้าเหมือนอย่างในซีซั่นที่ผ่านมา จังหวะการขึ้นเกมของทีมใช้การเวลาน้อยลงและไม่ได้ถ่ายบอลกันพร่ำเพื่อเหมือนไม่มีจุดหมายในแดนตัวเองจนทำให้แฟนๆหงุดหงิด

ซึ่งแน่นอนว่าหลักใหญ่ใจสำคัญที่ทำให้ทีมของกุนซือชาวโปรตุกีสเล่นได้อย่าง “มีสมดุล” ที่สุดเกมนึง หลังสิ้นยุครุ่งเรืองของเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสันแล้วนั้น น่าจะอยู่ที่แดนกลางของทีมซึ่งเป็นปัญหาเสมอมาไม่ว่าจะอยู่ในยุคของใคร แต่กลับเล่นกันได้อย่างเนียนตา จากการเติมเต็มของเนมันย่า มาติช

หากใครได้ดูเกมเมื่อคืนที่ผ่านมานี้ คงยากจะปฏิเสธว่า มาติช คือคีย์แมนคนสำคัญที่ขับเคลื่อนเกมของแมนฯยูไนเต็ด ไม่ว่าจะในยามเปิดเกมบุกหรือลงไปเล่นเกมรับ แข้งชาวเซิร์บวิ่งพล่านไปทั่วสนาม สกัดกั้นการบุกของทีมเยือน เปิดเกมให้กับเพื่อนร่วมทีม แถมยังโชว์การลากเลื้อยหลบผ่านคู่แข่งให้แฟนๆได้เฮกันอีกด้วย

นอกจากนั้นแล้วจังหวะที่ได้ประตูแรกเขายังเป็นคนตัดบอลจากผู้เล่นขอเวสต์แฮม ทำให้ทีมได้สวนกลับและยังวิ่งขึ้นไปทำทางเพื่อดึงกองหลังของทีมเยือนให้เกิดช่อง ก่อนที่มาร์คัส แรชฟอร์ดจะจ่ายทะลุไปให้ ลูกากู ได้ซัดชิ่งเสาเข้าประตูไปด้วย

นี่คือความแตกต่างที่ผมเคยย้ำมาตลอดก่อนหน้านี้ เมื่อคุณมีนักเตะที่เป็นกองกลางธรรมชาติที่มีความสามารถทั้งรับและรุกอยู่ในทีม นี่คือสิ่งที่มารูยาน เฟลไลนี่ไม่สามารถทำให้กับทีมได้ แน่นอนว่าถ้าหากว่ากันตามแทคติกเฉพาะแล้ว “พี่ฟู” อาจจะมีประโยชน์อย่างมาก บวกกับความขยันใจสู้ แต่ถ้าจะให้เป็นตัวหลักเพื่อพาทีมไปให้ถึงฝั่งฝันแล้ว เชื่อว่าผลงานของ มาติช น่าจะเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด

และดูเหมือนว่าพอมีตัวที่สามารถเล่นกับบอลเพิ่มขึ้นมาได้ บอลก็ไม่จำเป็นต้องไปอยู่กับปอล ป็อกบามากจนทำให้เจ้าตัวเผลอปล่อยของ(ที่ไม่ค่อยมีประโยชน์)ออกมาบ่อยๆและกลายเป็นผลดีที่ทำให้แข้งเลือดเฟร้นช์เล่นได้ดีและทำประตูได้อีกด้วย

ส่วนกรณีของอันแดร์ เอร์เรร่าเราต้องมาดูกันอีกทีว่า มูริญโญ่ จะปรับให้เขาเล่นตามแทคติกแบบไหน ซึ่งน่าจะขยับดูเป็นเกมต่อเกมไป เพราะยังไงเจ้าตัวก็มีจุดเด่นเรื่องการไล่บอล บีบพื้นที่และจ่ายบอลขึ้นหน้าได้เช่นเดียวกัน

ด้าน ลูกากู แม้ว่าจะโดนวิจารณ์ไม่น้อยในช่วงปรี-ซีซั่น แต่สุดท้ายเขาก็โชว์ฟอร์มการเล่นอันยอดเยี่ยมออกมา แข็งแกร่งในจังหวะเล่นลูกกลางอากาศ พักบอลและทำไปได้ถึง 2 ประตู ถ้าเล่นได้แบบนี้ยาวๆก็หายห่วง

อย่างที่บอกไปแล้วครับว่าโดยภาพรวมของเกมนี้นั้น นักเตะของแมนฯยูไนเต็ดเล่นกันได้อย่างไม่มีที่ติหรือถ้าจะให้ติก็ต้องมองลงไปในรายละเอียดของตัวบุคคลเสียมากกว่า ซึ่งก็ไม่ได้มากมายอะไร อย่างเช่น แรชฟอร์ด ที่ยังคงมีปัญหาเดิมเรื่องการตัดสินใจในจังหวะสุดท้าย ส่วนโอกาสที่มีแล้วทำไม่ได้ ผมมองว่ามันเป็นจังหวะของเกม

จะมีที่ให้กังวลนิดหน่อยก็ตรงที่นักเตะตัวใหม่แกะกล่องสำหรับแผ่นดินอังกฤษอย่างวิคเตอร์ ลินเดเลิฟที่เกมนี้ไม่มีชื่อแม้กระทั่งตัวสำรองทั้งที่ไม่ได้มีอาการบาดเจ็บและเจ้าตัวก็ยังเดินทางเข้ามาชมเกมอยู่ด้วย ดูแล้วเหตุผลก็ไม่น่าจะพ้นเรื่องการปรับตัวที่ดูแล้วยังต้องให้เวลาอีกมาก จากผลงานในช่วงปรี-ซีซั่น คิดว่าน่าจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องอยู่เหมือนกัน

โดยรวมแล้วเชื่อว่าแฟนบอลของแมนฯยูไนเต็ดคงไม่สามารถพอใจกับฟอร์มในเกมแรกของฤดูกาลได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว ซึ่งก็ได้แต่หวังว่าลูกทีมของ มูริญโญ่ จะสามารถรักษาฟอร์มการเล่นแบบนี้ไปได้จนจบฤดูกาลเพื่อที่จะกลับไปทวงบัลลังก์แชมป์เปี้ยนส์ให้ได้อีกครั้ง

จริงอยู่ที่เกมนี้อาจจะเป็นแค่เกมแรกและเกมๆเดียว จะให้วัดหรือตัดสินอะไรก็คงไม่ได้ จนมีแฟนบอลบางกลุ่มออกมาแขวะบรรดา “เร้ด เดวิลส์” ว่าดีใจอย่างกับว่าพรีเมียร์ ลีกเตะแค่นัดเดียวแล้วได้แชมป์

แต่การเก็บชัยชนะแบบสวยงาม แล้วยังกระแทกไปถึง 4 ตุง มันก็ดีกว่าการพลาด 3 คะแนนตั้งแต่เกมแรกเป็นไหนๆ

จริงไหมล่ะครับ …. ?

ที่มา : www.90min.com